fa جزایر سه گانه ایرانی برای امنیت و همکاری جهانی عمومى General پژوهشي Research <div dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size:11pt"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span style="line-height:107%"><span sans-serif="" style="font-family:Calibri,"><span b="" lang="FA" nazanin="" style="font-family:">جزایر تنب بزرگ، تنب کوچک و بوموسی بین بندرلنگه در ایران و دبی در امارات متحده عربی قرار دارند&nbsp; به دلیل قرار گرفتن عمیق ترین نقطه خلیج فارس در میانه این سه جزیره دارای ارزش استراتژیک هستند، زیرا کشتی های تجاری و نفت کش برای وارد شدن به خلیج فارس و خارج شدن از آن بایستی از این محل عبور کنند. به همین دلیل سالها در دست قدرت دریایی جهان، یعنی بریتانیا بوده و این کشور تا سال 1971 توانست آن را حفظ کند. اما در دهه 1950 میلادی بین سال های 1957-1958 دیگر قدرت ای دریایی جهان و در وهله اول امریکا، تصمیم گرفتند که ایران به عنوان یک کشور جایگزین، مسئولیت امنیت خلیج فارس را برعهده بگیرد و زمینه را برای ایجاد اوپک فراهم کنند. لذا در دهه 1970 میلادی تصمیم گرفته شد که اختلافات تاریخی و سیاسی کشورهاََی حوزه خلیج فارس در وهله نخست ایران و&nbsp; بحرین حل شود لذا بحرین با برگزاری رفراندوم مستقل شد&nbsp; و قدرت های جهانی نیز سه جزیره تنب بزرگ، تنب کوچک و بوموسی را با حرکت نیروی دریایی ایران در دست گرفتند. همزمان با استقرار نیروهای ایران در این جزایر، بریتانیا نیز طبق شرایط مندرج در منشور آتلانتیک ملزم بود 25 سال پس از خاتمه جنگ دوم جهانی تمام نیروهای خود را از شرق کانال سوئز تا اقیانوس هند فرابخواند. لذا این کشور پس از 200 سال در سال 1971 حوزه خلیج فارس را ترک کرد و جزایر تنب بزرگ، تنب کوچک و ابوموسی به ایران بازگشت.&nbsp;</span></span></span></span></span></span><span style="font-size: 11pt;">در این نوشتار به شیوه توصیفی، تحلیلی سعی شده تا اهمیت و جایگاه ویژه جزایر تنب بزگ، تنب کوچک و بوموسی برای ایران بیان گردد.</span></div> &nbsp; <div style="text-align: justify;">Abstract: The Greater Tunb, Lesser Tunb and Bu Musa islands are located between Bandar Lengeh in Iran and Dubai in the United Arab Emirates. They are of strategic value due to the location of the deepest point of the Persian Gulf in the middle of these three islands, because commercial ships and oil tankers must pass through this place to enter and exit the Persian Gulf. For this reason, they were in the hands of the world&#39;s naval power, namely Britain, for many years, and this country was able to maintain it until 1971. However, in the 1950s, between 1957-1958, other world naval powers, primarily the United States, decided that Iran, as an alternative country, would take responsibility for the security of the Persian Gulf and pave the way for the creation of OPEC. Therefore, in the 1970s, it was decided that the historical and political differences between the Persian Gulf countries would be resolved primarily between Iran and Bahrain. Therefore, Bahrain became independent by holding a referendum, and the world powers also took control of the three islands of Greater Tunb, Lesser Tunb and Bu Musa with the help of the Iranian Navy. Simultaneously with the deployment of Iranian forces on these islands, Britain was also required, according to the conditions set out in the Atlantic Charter, to withdraw all its forces from the east of the Suez Canal to the Indian Ocean 25 years after the end of World War II. Therefore, this country left the Persian Gulf after 200 years in 1971 and returned the Greater Tunb, Lesser Tunb and Bu Musa islands to Iran.</div> This article attempts to describe and analyze the importance and special status of the Greater Tunb, Lesser Tunb and Bu Musa islands for Iran. جزیره تنب بزرگ, جزیره تنب کوچک, جزیره بوموسی, خلیج فارس Greater Tunb Island, Lesser Tunb Island, Bu Musa Island, Persian Gulf 0 0 http://igapg.khu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-51-1&slc_lang=fa&sid=1 ABOLGHASEM MOZAFARI ابوالقاسم مظفری ABOLGHASEMMOZAFARI@GMAIL.COM 1003194753284600119 1003194753284600119 Yes